Αρθρώσεις & Μύες (Ακρωτηριασμός Άκρου στη Γάτα - Μετεγχειρητική Φροντίδα)

Υπάρχουν διάφοροι λόγοι που μπορεί να καθιστούν τον ακρωτηριασμό ενός άκρου σε ένα ζώο απαραίτητο. Ένας από τους πιο συχνούς λόγους είναι το σοβαρό τραύμα (πολλές φορές μετά από ένα τροχαίο ατύχημα) ή η αντιμετώπιση κάποιου είδους καρκίνου στα πόδια.


Κατά γενικό κανόνα, οι γάτες ανταποκρίνονται πολύ καλύτερα στον ακρωτηριασμό απ’ ότι νομίζουμε, και μάλιστα πολύ καλύτερα και από εμάς που η απώλεια ενός ποδιού σημαίνει μόνο ένα λειτουργικό άκρο. Οι γάτες έχουν τέσσερα πόδια, οπότε η απώλεια ενός αντισταθμίζεται από τρία λειτουργικά πόδια.

 


Θα είναι αισθητή η απώλεια του άκρου στη γάτα μας;
Οι ιδιοκτήτες συχνά υποθέτουν ότι οι γάτες βιώνουν τα ίδια συναισθήματα με εμάς, ωστόσο αυτό μπορεί να μην ισχύει. Ας μην ξεχνάμε ότι οι γάτες είναι εξαιρετικά καλές στο να προσαρμόζονται σε νέες καταστάσεις. Πολλοί κτηνίατροι με μεγάλη εμπειρία στη διαχείριση ζώων που έχουν υποβληθεί σε ακρωτηριασμό, αναφέρουν ότι αυτά τα ζώα δεν παρουσιάζουν κανένα σημάδι συναισθηματικής διαταραχής μετά την επέμβαση. Οι περισσότερες γάτες στις οποίες έχει ακρωτηριαστεί ένα άκρο, συνήθως ανακουφίζονται στις περιπτώσεις που πρόκειται για μια σοβαρή, συχνά απειλητική για τη ζωή τους, ασθένεια. Σχεδόν πάντα αυτά τα ζώα αντιμετωπίζουν μια εξαιρετικά επώδυνη κατάσταση που επηρεάζει το πόδι που πρόκειται να αφαιρεθεί. Σε πολλές περιπτώσεις οι γάτες είναι ήδη πιο χαρούμενες και πιο ήρεμες αμέσως μετά τον ακρωτηριασμό.

 


Πόσο καιρό θα χρειαστεί η γάτα μου για να αναρρώσει από το χειρουργείο;
Είναι εκπληκτικό το πόσο γρήγορα τα περισσότερα ζώα αρχίσουν να κινούνται κανονικά μετά τον ακρωτηριασμό ενός ποδιού. Τα ζώα που δεν έχουν άλλα προβλήματα κινητικότητας, όπως για παράδειγμα οστεοαρθρίτιδα, θα πρέπει να κινούνται μέσα στο κρεβατάκι/κλουβί τους εντός 24 ωρών από την επέμβαση. Μάλιστα, οι νεαρές γάτες αναμένεται να αρχίσουν να περπατούν με τρία πόδια μετά από μόλις 12 ώρες.


Μετά τον ακρωτηριασμό, η γάτα μας θα χρειαστεί πιθανά να παραμείνει στο κτηνιατρείο για λίγες ημέρες μετά την επέμβαση. Ο κτηνίατρος θα χρειαστεί να εξετάζει τακτικά τη χειρουργημένη γατούλα, ώστε να διασφαλίσει ότι η πληγή επουλώνεται σωστά, αλλά και για να παρέχει την κατάλληλη φροντίδα ανακουφίζοντας το κατοικίδιό μας από τον πόνο. Αυτό το χρονικό διάστημα αποτελεί μια πρώιμη προσαρμοστική περίοδο για τη γάτα μας στο να στέκεται και να περπατά στα τρία πόδια. Μέσα σε τρεις ημέρες από την επέμβαση, οι περισσότερες γάτες θα μπορούν μέχρι και να τρέξουν ελαφρώς για 5-10 μέτρα.


Για δύο εβδομάδες μετά το χειρουργείο, η κινητικότητα της γάτας μας θα πρέπει να περιοριστεί σημαντικά, ώστε να μπορέσει να γίνει η επούλωση της πληγής μετά το χειρουργείο. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η γάτα μας επιτρέπεται να πηγαίνει στον κήπο ή στην αμμολεκάνη για να ουρήσει/αφοδεύσει και να περπατήσει λίγο, το πολύ για 5-10 λεπτά. Η γάτα μας θα αρχίσει να προσαρμόζεται και να κινεί τους μυς της με διαφορετικό τρόπο.

 


Πώς θα είναι η γάτα μου μετά την επέμβαση;
Μόλις η γάτα μας επιστρέψει σπίτι μετά τον ακρωτηριασμό, θα έχει μια μεγάλη ξυρισμένη περιοχή, με μια σειρά από ράμματα, στο σημείο της επέμβασης. Συχνά υπάρχουν μώλωπες κάτω από το δέρμα, όπου μπορεί να έχει κυλήσει αίμα κατά τη διάρκεια του χειρουργείου. Αυτό δεν είναι επώδυνο, όπως οι κανονικοί μώλωπες.

 


Θα πονάει η γάτα μου μετά την επέμβαση;
Όπως και κάθε άλλη χειρουργική επέμβαση, έτσι και ο ακρωτηριασμός θα ήταν επώδυνος εάν δεν χορηγούνταν τα κατάλληλα αναλγητικά. Ο κτηνίατρός μας λογικά θα μας συνταγογραφήσει κάποιο ισχυρό παυσίπονο. Τα παυσίπονα συνήθως χορηγούνται πριν από τη χειρουργική επέμβαση για να εμποδίσουν το αίσθημα του πόνου και ακολούθως συνεχίζουν να χορηγούνται για κάποιο χρονικό διάστημα και μετά την επέμβαση, σύμφωνα με τις οδηγίες του κτηνιάτρου μας, για να μην πονάει ο μικρός μας φίλος. 
Τα ζώα στα οποία είναι καλά σχεδιασμένο το χορηγούμενο σχήμα αναλγητικών, για την ανακούφιση του πόνου, είναι πολύ ήρεμα καθ' όλη τη διάρκεια της ανάρρωσης.

 


Πώς θα πρέπει να διαχειριστούμε την πληγή μετά την επέμβαση του ζώου μας;
Θα πρέπει να παρατηρούμε την πληγή κάθε μέρα και να ελέγχουμε για σημάδια φλεγμονής ή πόνου. Αυτά περιλαμβάνουν ερυθρότητα, οίδημα (πρήξιμο), τοπική αύξηση της θερμοκρασίας στην περιοχή, εκκρίσεις (αν τρέχει υγρό) και πόνο. Ο έλεγχος αυτός πρέπει να γίνεται μετά από κάθε χειρουργική επέμβαση, καθώς υπάρχει το ενδεχόμενο εμφάνισης μετεγχειρητικής αιμορραγίας ή μόλυνσης του σημείου της επέμβασης. Η έγκαιρη αναγνώριση των παραπάνω ενδείξεων ελαχιστοποιεί τις συνέπειες για τον μικρό μας φίλο. Εάν ανησυχούμε για την εικόνα της πληγής, θα πρέπει να επικοινωνήσουμε με τον κτηνίατρό μας. Είναι καλύτερα να ρωτήσουμε και να διαπιστώσουμε ότι δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, από το να αφήσουμε να εξελιχθεί μια κατάσταση με δυσμενείς συνέπειες για το κατοικίδιό μας.

 


Πρέπει να κάνουμε κάποια τροποποίηση στο χώρο του σπιτιού;
Κάποιες γάτες δεν είναι ιδιαίτερα δραστήριες και πριν από τον ακρωτηριασμό, επομένως αυτό δεν αλλάζει ούτε μετά την επέμβαση. Οι μόνες τροποποιήσεις που μπορεί να είναι απαραίτητες για να απολαμβάνουν οι μικροί μας φίλοι μια καλή ποιότητα ζωής μπορεί να είναι απλώς να διασφαλίσουμε ότι το αγαπημένο τους κρεβάτι θα τους είναι εύκολα προσβάσιμο, ώστε να μην αντιμετωπίσουν δυσκολίες να πάνε σε αυτό, ούτε να χρειαστεί να ανεβαίνουν και να κατεβαίνουν από ύψος. Οι πιο δραστήριες γάτες μπορεί να απαιτούν λίγο περισσότερη φαντασία από την πλευρά του ιδιοκτήτη τους, για να διασφαλίσουν ότι μπορούν ακόμα να απολαμβάνουν ένα ψηλό σημείο στο σπίτι, χωρίς όμως να χρειαστεί να από πλευράς τους να ζοριστούν για να το φτάσουν (ίσως κάποια μορφή ράμπας χωρίς μεγάλη κλίση να βοηθούσε). Βραχυπρόθεσμα, λίγες εβδομάδες μετά την επέμβαση, κάποιο μικρό κουτί θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως σκαλάκι για να βοηθήσουμε τη γάτα μας να σκαρφαλώσει σε ένα αγαπημένο της σημείο στο κρεβάτι, στον καναπέ ή κάπου αλλού. 

 


Πόσος χρόνος χρειάζεται για να μπορέσουν πάλι να περπατούν και να τρέχουν κανονικά;
Για τις περισσότερες γάτες η σωματική άσκηση είναι περιορισμένη για τις δύο πρώτες εβδομάδες μετά την επέμβαση. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου οι γάτες προσαρμόζονται τέλεια στο να κινούνται στα τρία τους πόδια και μέχρι το τέλος των δύο εβδομάδων θα μπορούν να κινούνται ικανοποιητικά εντός του σπιτιού. Οι λεπτές γάτες χωρίς άλλους επιβαρυντικούς παράγοντες, όπως άλλους τραυματισμούς, θα μπορούν να ανεβαίνουν και να κατεβαίνουν τις σκάλες μετά από δύο εβδομάδες. Οι παχύσαρκες γάτες χρειάζονται περισσότερο χρόνο αποκατάστασης και προσαρμογής λόγω βάρους. Τόσο για την υγεία και ευζωία τους, όσο και για το βάρος που επωμίζονται τα υπόλοιπα άκρα τους, η απώλεια βάρους αποτελεί πολύ σημαντικό παράγοντα στην αποκατάστασή τους.

 


Ο ακρωτηριασμός ασκεί υπερβολική πίεση στα υπόλοιπα άκρα;
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι από τη στιγμή που ένα ζώο υποβληθεί σε ακρωτηριασμό, τα υπόλοιπα πόδια αντισταθμίζουν τη λειτουργικότητά του. Η γάτα μας θα χρειαστεί να προσαρμόσει τον τρόπο με τον οποίο στέκεται και κινείται και αυτό έχει ως αποτέλεσμα, ως ένα βαθμό, την ανακατανομή του βάρους της. Οι τραυματισμοί των μυών ή των τενόντων είναι εξαιρετικά σπάνιοι σε ζώα που έχουν υποστεί ακρωτηριασμό. Οι παχύσαρκες γάτες έχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης, παθήσεων, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης και η οστεοαρθρίτιδα, σε σχέση με τις γάτες που έχουν φυσιολογικό βάρος. Η απώλεια βάρους είναι ένα κρίσιμο μέρος της μετεγχειρητικής αντιμετώπισης των παχύσαρκων γατών που έχουν κάποιο άκρο ακρωτηριασμένο.

 


Υπάρχουν παράγοντες αποφυγής του ακρωτηριασμού; Ποια η διαχείρισή τους;
Για να μπορέσει μια γάτα να ανταποκριθεί καλά μετά τον ακρωτηριασμό, πρέπει να είναι σε θέση να προσαρμοστεί στην καθημερινότητα με τρία πόδια. Οι γάτες με προβλήματα στη σπονδυλική στήλη συνήθως δεν μπορούν να το κάνουν αυτό. Επίσης, οι παχύσαρκες γάτες και οι γάτες που έχουν σακχαρώδη διαβήτη δεν είναι καλοί υποψήφιοι για ακρωτηριασμό, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα πρέπει να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση εάν αυτό απαιτείται και είναι ζωτικής σημασίας. Ωστόσο, είναι σημαντικό η κτηνιατρική ομάδα και οι ιδιοκτήτες, σε τέτοιες περιπτώσεις, να στοχεύσουν στη σημασία του ελέγχου του βάρους και της διαχείρισης του διαβήτη.


Είναι δυστυχώς αλήθεια ότι ο καρκίνος είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους εξετάζεται εξίσου ο ακρωτηριασμός στις γάτες. Ορισμένοι τύποι καρκίνου των οστών εξαπλώνονται (μετάσταση) πριν από τη διάγνωση της χωλότητας και πολλοί στην πραγματικότητα εξαπλώνονται από άλλες περιοχές του σώματος. Επομένως, η χειρουργική επέμβαση δεν πρέπει να θεωρείται ως θεραπεία του καρκίνου, αλλά μέρος της διαχείρισης του προβλήματος.


Σε κάθε περίπτωση, ο κτηνίατρός μας είναι σε θέση να αξιολογήσει την αναγκαιότητα του ακρωτηριασμού και να μας καθοδηγήσει κατάλληλα για την επιλογή της καλύτερης δυνατής λύσης για τον μικρό μας φίλο.

 

 


Πηγή: www.vetlexicon.com

 

Σχετικά προϊόντα
keyboard_arrow_left
keyboard_arrow_right

Αρθρώσεις & Μύες (Κατάγματα στα κατοικίδια)

Τα κατάγματα, δηλαδή το μερικό ή πλήρες σπάσιμο ενός ή περισσότερων οστών, δεν αποτελούν ασυνήθιστο είδος τραυματισμού στα κατοικίδια και οι τρόποι αντιμετώπισής τους διαφέρουν αρκετά, κατά περίπτωση.

Πώς θα ξέρω εάν το κατοικίδιό μου έχει κάποιο κάταγμα;
Εάν παρατηρήσουμε ότι το κατοικίδιό μας έχει τραυματιστεί, μπορεί να είναι δύσκολο να καταλάβουμε πόσο σοβαρό είναι. Το εξάρθρημα και το διάστρεμμα των αρθρώσεων και των συνδέσμων, μπορεί να έχουν πολύ παρόμοια συμπτώματα με ένα κάταγμα. Εάν το κατοικίδιό μας τραυματιστεί, μπορεί να πονάει, να έχει την τάση να κρυφτεί ή ακόμα και να γίνει επιθετικό όταν προσπαθήσουμε να το αγγίξουμε, επομένως μπορεί να είναι δύσκολο να εκτιμήσουμε τι ακριβώς συνέβη.
Μερικά πράγματα που πρέπει να προσέξουμε είναι τα παρακάτω:

  • Πληγές, οίδημα (πρήξιμο) και μώλωπες
  • Σοβαρή χωλότητα (το ζώο κουτσαίνει), συμπεριλαμβανομένης της κατάστασης που το ζώο αποφεύγει να βάζει βάρος στο πόδι που πονάει ή ακόμα και όταν περπατάει στις μύτες των ποδιών, αγγίζοντας για λίγο το έδαφος με τα δάχτυλα, καθώς περπατάει
  • Κλάμα, κραυγές ή γρύλισμα όταν πλησιάζει κάποιος
  • Το ζώο κρύβεται, δεν τρώει, δεν πίνει νερό
  • Δεν θέλουν να τα αγγίξουμε ή αντιδρούν με αγωνία, φόβο ή επιθετικότητα όταν τα αγγίζουμε

Τι πρέπει να κάνουμε αν πιστεύουμε ότι το κατοικίδιό μας υπέστη κάποιο κάταγμα;
Εάν το κατοικίδιό μας εμφανίζει κάποιο από τα παραπάνω συμπτώματα ή εάν απλώς ανησυχούμε για την πιθανότητα ύπαρξης κάποιου κατάγματος, καλό θα είναι να επικοινωνήσουμε με τον κτηνίατρό μας. Η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία, είναι ζωτικής σημασίας για την αντιμετώπιση και το βαθμό επούλωσης και αποκατάστασης ενός κατάγματος, επομένως σε περίπτωση υποψίας είναι καλύτερα να μην καθυστερήσουμε την επίσκεψη στον κτηνίατρο. Κατά τη διάρκεια της αναμονής μας στον κτηνίατρο, είναι σκόπιμο να κρατήσουμε το μικρό μας φίλο σε ένα μικρό χώρο, όπως ένα δωμάτιο ή κλουβί και να περιορίσουμε το περπάτημα, όσο το δυνατόν περισσότερο. Δεν έχει νόημα να μπούμε στον πειρασμό να βάλουμε από μόνοι μας κάποιο νάρθηκα ή επίδεσμο στο κατοικίδιό μας. Με τις γάτες και τους μικρόσωμους σκύλους, πρέπει να είμαστε πιο προσεκτικοί όταν τα σηκώνουμε και τα παίρνουμε αγκαλιά, καθώς πρέπει να προσέχουμε ώστε το πόδι που πονάει να είναι από την έξω πλευρά και όχι από την πλευρά που ο μικρός μας φίλος ακουμπάει πάνω μας, ώστε να μην πιέζεται και πονάει. Οι μεγαλόσωμοι σκύλοι από την άλλη πλευρά, μπορεί να χρειάζονται κάποια βοήθεια για να περπατήσουν. Μια τυλιγμένη πετσέτα, γύρω από τον κορμό του ζώου, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να υποστηρίξει το σωματικό του βάρος.

Πώς θα διαγνώσει ο κτηνίατρός μας ένα κάταγμα;
Ο κτηνίατρός μας θα εξετάσει αρχικά το κατοικίδιό μας. Θα κοιτάξει το πόδι που πονάει και θα κάνει έναν ενδελεχή έλεγχο για να βεβαιωθεί ότι το κατοικίδιό μας δεν έχει άλλους τραυματισμούς, πληγές ή εσωτερική αιμορραγία. Αφού ολοκληρωθεί η κλινική εξέταση του μικρού μας φίλου, ο κτηνίατρος θα συζητήσει μαζί μας για τις επιλογές διάγνωσης και θεραπείας με βάση την κατάσταση υγείας του κατοικίδιού μας. Συχνά απαιτούνται αρκετές ακτινογραφίες για να επιβεβαιωθεί το κάταγμα και το είδος του, ώστε να προγραμματιστεί η καταλληλότερη θεραπεία. Οι ακτινογραφίες, συνηθέστερα, λαμβάνονται με το ζώο σε ηρέμηση ή αναισθησία, καθώς πρόκειται για μια διαδικασία που απαιτεί την πλήρη ακινητοποίηση του ζώου. Μπορεί να χρειαστεί η χορήγηση αναλγητικών και ενδοφλέβιου ορού, πριν ή  κατά τη διάρκεια της ακτινογραφίας, για την ανακούφιση του κατοικίδιού μας από τον πόνο και για την σταθεροποίησή του, ειδικά εάν το ζώο μας βρίσκεται σε κατάσταση σοκ.


Πώς θα αντιμετωπιστεί το κάταγμα;
Όλα τα κατάγματα είναι διαφορετικά: από μεγάλα ανοιχτά κατάγματα μέχρι μικρά ραγίσματα. Τα κατάγματα ταξινομούνται, είτε ως «ανοιχτά», όπου υπάρχει μια πληγή που εκθέτει το οστό ή ως «κλειστά». Περαιτέρω ταξινομούνται με βάση τον τρόπο που έχει σπάσει το οστό, δηλαδή εάν υπάρχει μία καταγματική γραμμή («απλά») ή πολλά κομμάτια οστού («συντριπτικά») και εάν επηρεάζονται πολλά διαφορετικά οστά. Τα παρεκτοπισμένα κατάγματα είναι εκείνα, όπου τα σπασμένα άκρα του οστού έχουν υποστεί σημαντική παρεκτόπιση, δεν είναι ευθυγραμμισμένα και χρειάζονται ανάταξη.
Όλοι αυτοί οι τύποι καταγμάτων υποδεικνύουν την ύπαρξη πολλών διαφορετικών τρόπων αντιμετώπισής τους. Ο στόχος της θεραπευτικής αντιμετώπισης και αποκατάστασης είναι να βοηθήσει το σώμα του κατοικίδιού μας να επουλώσει το κάταγμα και να επαναφέρει το άκρο στην ορθή του κίνηση. Όλα τα κατοικίδια που έχουν υποστεί κάποιο κάταγμα χρειάζονται ανακούφιση από τον πόνο και ξεκούραση, αλλά οι ιδιαιτερότητες της εκάστοτε θεραπείας θα εξαρτηθούν από τον τύπο του κατάγματος, από την συνύπαρξη άλλων ασθενειών ή τραυματισμών, την ηλικία και την ιδιοσυγκρασία του μικρού μας φίλου και τυχόν οικονομικούς λόγους.

Παρακάτω υπάρχουν μερικές από τις κοινές μεθόδους αντιμετώπισης των καταγμάτων:

  • Απλά, κλειστά και σταθερά κατάγματα μπορεί να μην απαιτούν χειρουργική επέμβαση. Τα γύψινα εκμαγεία δεν χρησιμοποιούνται ευρέως στην κτηνιατρική. Οι νάρθηκες χρησιμοποιούνται συχνότερα, ωστόσο δεν πρέπει να αποτελούν την εύκολη λύση. Η φροντίδα του νάρθηκα στο σπίτι είναι εξαιρετικά σημαντική, καθώς μπορεί να προκύψουν επιπλοκές. Πρέπει να διατηρείται καθαρός και στεγνός και να ελέγχεται τακτικά. Το κατοικίδιο ζώο μας θα χρειαστεί αυστηρό περιορισμό και ξεκούραση, ώστε να επιτρέψει στο οστό να επουλωθεί. Ο τακτικός έλεγχος από τον κτηνίατρο μας είναι απαραίτητος.

Όλα τα ανοιχτά κατάγματα απαιτούν χειρουργική επέμβαση, όπως και τα περισσότερα συντριπτικά κατάγματα. Ορισμένες από τις χειρουργικές επεμβάσεις περιλαμβάνουν:

  • Εσωτερική οστεοσύνθεση: τα θραύσματα οστών συγκρατούνται στη θέση τους με μια μεταλλική πλάκα που βιδώνεται στα κομμάτια και τα συγκρατεί.
  • Ενδομυελική ήλωση: ένας ισχυρός μεταλλικός ήλος τοποθετείται κάτω από το κέντρο του οστού για να συγκρατεί την περιοχή του κατάγματος ενωμένη. Συνήθως αυτό συνδυάζεται με σύρματα ή άλλα εμφυτεύματα και δεν χρησιμοποιείται μόνο του.
  • Εξωτερική οστεοσύνθεση: πολλές βελόνες εισάγονται μέσω του δέρματος στα θραύσματα του οστού και συγκρατούνται στο εξωτερικό του ποδιού με μεταλλικά πλαίσια και σφιγκτήρες. 
  • Σε πολύ περίπλοκα κατάγματα μπορεί να χρησιμοποιηθεί συνδυασμός των παραπάνω τεχνικών.

Εάν το κάταγμα είναι ιδιαίτερα σοβαρό ή εάν οι άλλες μέθοδοι θεραπείας δεν είναι κατάλληλες, υπάρχει μια ακόμα επιλογή:

  • Ακρωτηριασμός: τα κατοικίδια συχνά τα πάνε πολύ καλά και μπορούν να περπατήσουν και με τρία άκρα, και η χειρουργική επέμβαση έχει ταχύτερη ανάρρωση από την αποκατάσταση ενός κατάγματος.

Ο κτηνίατρός μας θα συζητήσει μαζί μας εκτενώς για όλες τις πιθανές επιλογές προτού καταλήξει στην ενδεδειγμένη μέθοδο αντιμετώπισης.

Πόσο καιρό θα χρειαστεί για να αναρρώσει το κατοικίδιό μου;
Τα κατάγματα χρειάζονται γενικά τουλάχιστον 6 έως 8 εβδομάδες για να επουλωθούν, ωστόσο αυτό ποικίλλει ανάλογα με την ηλικία του ζώου, τον τύπο του κατάγματος και τη μέθοδο αντιμετώπισης που επιλέγεται. Τις πρώτες μέρες το κατοικίδιο μας μπορεί να χρειαστεί να μείνει στο κτηνιατρείο για παρακολούθηση, για να του χορηγηθούν αναλγητικά και αντιβιοτικά εάν χρειαστεί. Στη συνέχεια πιθανότατα θα μπορέσουμε να το πάρουμε πάλι σπίτι και να συνεχίσει την ανάρρωσή του εκεί. Σε αυτό το διάστημα, ο μικρός μας φίλος θα χρειαστεί ξεκούραση και έτσι ένα κλουβί ή ένα crate θα βοηθήσει για να περιορίσουμε την κίνησή του. Στο κατοικίδιό μας δεν θα αρέσει ιδιαίτερα ο υποχρεωτικός περιορισμός και η επιβεβλημένη ανάπαυση, επομένως κάποια παιχνίδια απασχόλησης μπορεί να βοηθήσουν στο να κρατήσουμε το μικρό μας φίλο απασχολημένο και χαρούμενο. Σταδιακά θα του επιτρέψουμε να αυξήσει την κινητικότητά του στο χώρο, και μπορούμε να του επιτρέψουμε να βγει σε ένα δωμάτιο και στη συνέχεια στο υπόλοιπο σπίτι. Ο κτηνίατρος θα πρέπει να εξετάζει το κατοικίδιο μας τακτικά καθ' όλη τη διάρκεια της ανάρρωσής του για να παρακολουθεί την πρόοδο της επούλωσης. Θα χρειαστούν ακτινογραφίες κατά τη διάρκεια της περιόδου αποκατάστασης για να εκτιμηθεί η πορεία επούλωσης του κατάγματος και επίσης για τον εντοπισμό τυχόν προβλημάτων.

Θα αναρρώσει πλήρως το κατοικίδιό μου;
Τα κατοικίδια έχουν εκπληκτικές ικανότητες ανάρρωσης και με την έγκαιρη θεραπεία και την κατάλληλη μετέπειτα φροντίδα, τα περισσότερα τα πάνε πολύ καλά και επιστρέφουν κανονικά στις δραστηριότητές τους. Εάν το κάταγμα έχει επηρεάσει μια άρθρωση (αγκώνα/ισχίο κ.λπ.), τότε μπορεί να μην ανακτηθεί η πλήρης λειτουργικότητα και είναι πιθανό να δημιουργηθεί αρθρίτιδα. Η διάρκεια και η δυσκολία της ανάρρωσης εξαρτάται συνήθως από τη σοβαρότητα του αρχικού κατάγματος και από το πόσο γρήγορα αντιμετωπίστηκε.
Υπάρχουν ορισμένες επιπλοκές που μπορεί να εμφανιστούν:

  • Λοίμωξη: είναι πιο συχνή στα ανοιχτά κατάγματα, όπου μπορεί να υπάρχει ένα μολυσμένο τραύμα. Στο σημείο του κατάγματος μπορεί να εισέλθουν βακτήρια, ειδικά εάν υπάρχουν βελόνες, ήλοι ή πλάκες τοποθετημένες εκεί, να πολλαπλασιαστούν πολύ γρήγορα και να προκαλέσουν λοίμωξη. Αυτή η λοίμωξη μπορεί να είναι πολύ δύσκολο να αντιμετωπιστεί και θα επιβραδύνει σημαντικά τον ρυθμό επούλωσης, επομένως πρέπει να αντιμετωπιστεί γρήγορα.
  • Επιπλοκές που σχετίζονται με την τοποθέτηση κάποιου εμφυτεύματος: τα εμφυτεύματα μπορεί να χαλαρώσουν, να μετακινηθούν ή να προκαλέσουν προβλήματα στην αποκατάσταση του κατάγματος. Αυτή η περίπτωση δεν συναντάται συχνά και συνήθως μπορεί να διορθωθεί με περαιτέρω χειρουργική επέμβαση για την αναπροσαρμογή της θέσης των εμφυτευμάτων, ωστόσο μπορεί να προκληθούν προβλήματα στη διαδικασία επούλωσης του οστού. 
  • Λανθασμένη/καθυστερημένη επούλωση: περιστασιακά το οστό μπορεί να επουλωθεί εκτός ευθυγράμμισης ή να χρειαστεί, για οποιοδήποτε λόγο, μεγαλύτερο χρονικό διάστημα για να επουλωθεί απ’ όσο χρειάζεται στην πραγματικότητα.

Αυτές οι επιπλοκές δεν εμφανίζονται συχνά και τα περισσότερα κατάγματα θα επουλωθούν καλά. Ωστόσο, τα καλύτερα αποτελέσματα επιτυγχάνονται με τη γρήγορη αντιμετώπιση, με την καθοδήγηση του κτηνιάτρου μας για την καλύτερη μέθοδο θεραπείας και με τη συμμόρφωση με τον αυστηρό περιορισμό και την ανάπαυση του κατοικίδιού μας, καθώς το άκρο επουλώνεται. Εάν ανησυχούμε ότι το κατοικίδιό μας μπορεί να έχει σπάσει κάποιο άκρο, τότε θα πρέπει να επικοινωνήσουμε με τον κτηνίατρό μας το συντομότερο δυνατό.

Πηγή: www.vetlexicon.com

Αρθρώσεις & Μύες (Προβλήματα Οστών σε Νεαρούς Σκύλους)

Τα κουτάβια συνεχίζουν να μεγαλώνουν και να αναπτύσσονται μετά τη γέννησή τους. Οι μικρόσωμες φυλές ολοκληρώνουν την ανάπτυξή τους στους 12 μήνες, ενώ οι μεγαλόσωμες φυλές, και ιδιαίτερα οι γιγαντόσωμες, μπορεί να φτάσουν στο πλήρες μέγεθός τους μετά τους 18-22 μήνες. Όσο πιο μεγαλόσωμη είναι η φυλή που ανήκει ένας σκύλος, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος εμφάνισης προβλημάτων των οστών και των αρθρώσεων, κατά την περίοδο ανάπτυξης. Κάποιες εξ’ αυτών είναι κληρονομικές, όπως η δυσπλασία του ισχίου και του αγκώνα. Βλάβη μπορεί επίσης να προκληθεί και από κάποιο τραυματισμό.

Γιατί ένα κάταγμα είναι τόσο σοβαρό στα κουτάβια;

Τα κουτάβια και οι νεαροί σκύλοι έχουν φοβερές ικανότητες επούλωσης, και τα κατάγματα των οστών, εφόσον αντιμετωπιστούν, μπορούν να αποκατασταθούν γρήγορα και πλήρως. Όταν γεννιέται ένα κουτάβι, στα άκρα κάθε οστού του υπάρχει ένα μαλακό τμήμα το οποίο επιτρέπει στο οστό να συνεχίσει να επεκτείνεται, καθώς το κουτάβι μεγαλώνει. Αυτά τα τμήματα του οστού ονομάζονται επιφυσιακές πλάκες ή πλάκες ανάπτυξης. Πρόκειται για ένα χόνδρο (συζευκτικός) που έχει μαλακότερη σύσταση από το υπόλοιπο οστό, αποτελώντας έτσι το πιο ευαίσθητο σημείο του οστού για ένα αναπτυσσόμενο ζώο. Μόλις ένας σκύλος ολοκληρώσει την ανάπτυξή του και φτάσει σε μέγεθος ενήλικα, οι πλάκες αυτές κλείνουν και αποκτούν τη σύσταση του οστού. Έτσι, οποιαδήποτε βλάβη υποστούν εμποδίζει κατ’ επέκταση τη φυσιολογική ανάπτυξη του οστού. Εάν αυτό συμβεί σε κάποιο πόδι, αυτό μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες και να προκληθεί μέχρι και βράχυνση ή παραμόρφωση των άκρων.


Πώς μια επιφυσιακή πλάκα μπορεί να υποστεί βλάβη;

Μερικές φορές, ακόμα και ένα ήπιο χτύπημα χωρίς κάποια εξωτερική πληγή στο δέρμα μπορεί να προκαλέσει τραυματισμό στις πλάκες ανάπτυξης. Γι’ αυτό το λόγο, οποιοσδήποτε τραυματισμός στα οστά ή στις αρθρώσεις των κουταβιών και των νεαρών σκύλων προκύψει, πρέπει πάντα να αναφέρεται στον κτηνίατρο. Μπορεί να είναι απαραίτητο να παρακολουθείται η κατάσταση του τραύματος για εβδομάδες, ακόμα και μήνες, ώστε να διασφαλιστεί ότι δεν υπάρχει παραμόρφωση του άκρου. Εάν υπάρχει υποψία βλάβης της πλάκας, η θεραπεία πρέπει να ξεκινήσει έγκαιρα για να περιοριστούν οι δυσμενείς επιπτώσεις της διακοπής της διαδικασίας ανάπτυξης των οστών. Η πιο ευάλωτη περιοχή είναι κοντά στο κάτω μέρος των πρόσθιων άκρων, γύρω από την άρθρωση του καρπού, πάνω από την πατούσα. Ακριβώς κάτω από το δέρμα της περιοχής αυτής, εντοπίζεται μια από τις πιο σημαντικές για την ανάπτυξη του ζώου επιφυσιακές πλάκες, καθώς είναι υπεύθυνη για την αύξηση του μήκους των πρόσθιων άκρων.

Μπορεί να προκληθεί κάποιο πρόβλημα στα οστά από κακή διατροφή;

Η ισορροπημένη διατροφή είναι πολύ σημαντική για την ανάπτυξη υγιών οστών. Οι σκύλοι των οποίων η διατροφή είναι φτωχή σε ασβέστιο δεν αναπτύσσουν γερά οστά. Τα κουτάβια που τρέφονται κυρίως με κρέας μόνο μπορεί να αναπτύξουν ασθένεια των οστών. Ωστόσο, είναι σημαντικό να τονιστεί ότι μια ισορροπημένη διατροφή αποτελεί το κλειδί για την υγεία ενός κουταβιού, καθώς και οι υπερβολές στη χορήγηση συμπληρωμάτων ασβεστίου μπορεί να είναι εξίσου επικίνδυνες με το να μην προσλαμβάνει αρκετό.
Τα κουτάβια με αδύναμα οστά, εξαιτίας κακής διατροφής, εμφανίζουν πόνο στα άκρα, δυσκολία στο περπάτημα και χωλότητα. Μερικές φορές τα οστά τους είναι τόσο ευπαθή, που εύκολα υφίστανται κάποιο κάταγμα. Η κατάσταση αυτή μπορεί εύκολα να αντιμετωπιστεί με μια υγιεινή ισορροπημένη διατροφή και κρατώντας το κουτάβι μας ξεκούραστο για αρκετές εβδομάδες, ώστε να αποφευχθεί η περαιτέρω βλάβη στα οστά προτού δυναμώσουν. Δυστυχώς, εάν η ασθένεια δεν διαγνωστεί έγκαιρα, μπορεί να προκληθεί σημαντική βλάβη και αυτό μπορεί να περιορίσει την ικανότητα του ζώου να αναπτυχθεί φυσιολογικά, ακόμη και όταν διορθωθεί η διατροφή του.

Τι είναι η πανοστεΐτιδα;

Η πανοστεΐτιδα είναι μια επώδυνη πάθηση των οστών που προσβάλλει συχνότερα τους γερμανικούς ποιμενικούς, αλλά μπορεί να επηρεάσει και κάθε αναπτυσσόμενο σκύλο. Συνήθως, ένα κουτάβι κουτσαίνει από το ένα πόδι για μια εβδομάδα περίπου και στη συνέχεια το συγκεκριμένο άκρο μπορεί να επανέλθει και η χωλότητα να εμφανιστεί σε κάποιο άλλο πόδι λίγο αργότερα. Η πάθηση μπορεί να διαγνωστεί με μια ακτινογραφία και οι περισσότερες περιπτώσεις βελτιώνονται από μόνες τους, σε συνδυασμό με φαρμακευτική αγωγή για την ανακούφιση του πόνου. Τα κουτάβια μπορεί να εμφανίσουν επεισόδια πανοστεΐτιδας μέχρι να φτάσουν στην ηλικία 1-2 ετών, στη συνέχεια η κατάσταση υποχωρεί από μόνη της.


Ποιες άλλες ασθένειες επηρεάζουν ένα αναπτυσσόμενο κουτάβι;

Μερικά κουτάβια γεννιούνται με γενετικές ασθένειες που έχουν κληρονομήσει από τους γονείς τους. Αυτές οι παθήσεις είναι πιο συχνές σε ορισμένες φυλές σκύλων που εμφανίζουν μια προδιάθεση, σε σχέση με άλλες. Υπάρχουν λίγες γενετικές ασθένειες που επηρεάζουν μεμονωμένα τα οστά, όμως είναι αρκετές αυτές που επηρεάζουν την ανάπτυξη των αρθρώσεων. Από τις πιο γνωστές κληρονομικές παθήσεις των αρθρώσεων, είναι η δυσπλασία του ισχίου.
Ειδικές βαθμολογικές κλίμακες έχουν δημιουργηθεί για ορισμένες κληρονομικές ασθένειες, που επιτρέπουν την έγκαιρη διάγνωση της πάθησης, έτσι ώστε να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα και να αποτραπεί η χρήση του προσβεβλημένου ζώου σε αναπαραγωγικές διαδικασίες, που θα μεταβιβάσουν την ασθένεια στους απογόνους.

Οι πρώτοι μήνες της ζωής ενός κουταβιού είναι ιδιαίτερα σημαντικοί για την μετέπειτα ανάπτυξή του. Η υγιεινή διατροφή και η τακτική άσκηση αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για τη σωστή ανάπτυξη του σκύλου μας. Εάν αυτή είναι η πρώτη σας φορά ως ιδιοκτήτης ενός κουταβιού, συζητήστε τις ανησυχίες σας με τον κτηνίατρό σας και θα είναι σε θέση να σας δώσει συμβουλές για όλες τις πτυχές της φροντίδας του μικρού σας φίλου.

Πηγή: www.vetlexicon.com

expand_less